• (cartoon van Jan Weenink: de Veteranen in het jaar 2020) 
    Uit het boek: "Voetbal als metafoor voor het leven"
    In een paar weken tijd kan er veel gebeuren in het voetbalwereldje. Tijdens onze vakantie naar Tenerife barstte er in alle hevigheid een Belgisch voetbalschandaal los, waarbij voetbal-makelaars, clubbestuurders en zelfs gerenommeerde scheidsrechters worden verdacht van omkoping, witwassen en "matchfixing". Door het lezen van de Belgische courant "Het Laatste Nieuws" bleef ik hiervan tot in alle details op de hoogte. Toch is het niet alleen maar kommer en kwel in het voetbal, want bij thuiskomst van de vakantie kon ik meteen genieten van de wedstrijd Nederland-Duitsland. Wat werd er ongedwongen, enthousiast gespeeld door ons multiculturele team onder leiding van de sympathieke Ronald Koeman, die als topcoach van Oranje zijn draai begint te vinden. Enkele dagen later was het ook een genot om te kijken naar de wedstrijd tegen de geplaagde Belgen met op het veld balartiesten als Eden Hazard en Memphis Depay. Maar dat het leven ook een keerzijde kan hebben, bleek de afgelopen weken na het overlijden van onze trouwe vrijwilliger Klaas Geertsema en clubicoon Theo Groentjes.
    Als gastheer op zaterdagochtend hoefde ik mij nooit te vervelen als Klaas op zijn praatstoel zat met zijn mooie, sterke verhalen die je overigens wel met een korreltje zout moest nemen. Maar als scheidsrechtercoördinator zorgde hij er jarenlang wel voor, dat de jeugdwedstijden goed verliepen en zag hij er zelf niet tegenop om op zo’n ochtend 2 à 3 wedstrijden te fluiten. Klaas was niet alleen jarenlang de keeper van het "zesde", maar ook de sluitpost van het team van de "Vrienden van FC Castricum" tijdens ons jaarlijkse onderlinge potje voetbal. Als bestuurslid van de "Vrienden" heb ik in die jaren altijd een beroep op hem kunnen doen.
    Theo Groentjes kende ik slechts oppervlakkig van enkele ontmoetingen aan de bar bij FC Castricum. Een hernieuwde kennismaking vond begin dit jaar plaats tijdens een door Peter van Splunter georganiseerde PR vergadering. Enkele maanden daarvoor was ik door Peter overgehaald om "columns" te gaan schrijven over de voetbalwederwaardigheden binnen onze club. Als mogelijke columnist voor de site van FC Castricum was ik bij het bestuur in het vizier gekomen na het schrijven van het boek: "Voetbal als metafoor voor het leven" over mijn veteranenteam van FCC. Tijdens de PR-vergadering was ook Theo Groentjes aanwezig die na zijn pensionering de verslaggeving van het eerste team voor zijn rekening ging nemen.
    We bleken direct een onvervalste "click" te hebben, niet alleen vanwege onze Bourgondische inslag, maar ook vanwege het plezier in het schrijven over voetbal met een eigen aparte stijl van humor. Wat de humor betreft, dat zat bij Theo wel goed, wat alleen al blijkt uit de grote variatie aan creatieve pseudoniemen waaronder hij zijn verhalen heeft geschreven zoals: "Woeltje Kroeltje" en "Truitje Allemansvriend". Mede door het enthousiasme van Theo was het voor mij na afloop van de PR vergadering een uitgemaakte zaak, dat ik door zou gaan als columnist. Daarna spraken we elkaar nog met enige regelmaat tijdens "De Derde Helft" op zaterdag, met name over onze wederzijdse ervaring als schrijver voor de site van FC Castricum. Daarbij filosofeerden we ook over de gewenste inhoud van een eigentijdse voetbalcolumn: op voetbalgebied met de nodige relativering en ironie en indien toepasselijk ook met aandacht voor de actualiteit in de samenleving.
    Maar bovenal waren we het met elkaar eens, dat een column een leuk en ontspannend "stukkie" moet zijn om te lezen, soms ook nostalgisch van aard met een vleugje "Weltschmetz".
    In nagedachtenis van Theo Groentjes zal ik proberen deze lijn zo goed mogelijk voort te zetten.
    "De Rechtsbinnen"