• ROB KRAMER BIJ AFSCHEID: “WK VOOR DE MINI’S WAT EEN FEEST WAS DAT” (DEEL 2)

  • Af en toe zal hij nog op zijn fietsie stappen om op woensdagmiddag op sportpark Noord-End naar de training te gaan kijken. Meer dan 50 jaar stond Rob Kramer als trainer op het veld om zijn pupillen te leren voetballen. ,,Kinderen moeten met plezier in een vertrouwde omgeving op niveau leren voetballen. Daar heb ik voor gezorgd en dat zal ik missen. Daarom zal ik nog wel eens op mijn fietsie stappen.”

    In de mei periode kwamen 900 schoolkinderen naar sportpark Noord-End om daar te leren voetballen. Samen met Fadil (“wat een wereldman is dat”) stond Rob Kramer voor de groep, elf jaar lang. ,,De clinics waren een groot succes, jammer dat corona er tussendoor kwam. Nu wordt het weer opgepakt, maar je hoort er niets van. Als je wat ouder wordt, word je langzamerhand op een zijspoor gezet. Dat moet je accepteren.”

    Zaterdag 11 juni neemt Rob Kramer afscheid. De receptie begint om 14.30 uur op sportpark Noord-End. ’s Ochtends van 9.30-11.30 uur worden er allerlei voetbalactiviteiten georganiseerd. 

    In 2001 na de fusie zaten Louis van Duivenvoorde, Etienne Slagman, Bas Naber en Guus Bakker in het jeugdbestuur. ,,Allemaal kanjers. Zij hebben er mede voor gezorgd dat FC Castricum enorm gegroeid is. We hadden na een paar jaar 70 mini’s, die elke zondagochtend in parade het hoofdveld op liepen Clublied uit de luidspeakers, opa’s, oma’s en leuke ouders langs de kant. Wat een feest was dat.”

    ,,Vitesse had het toen hartstikke moeilijk. Er is denk ik sprake van een golfbeweging. FC Castricum kan nu nog wel wat bestuurders gebruiken. Het is vandaag de dag verschrikkelijk moeilijk, mensen hebben te weinig tijd. Daar moeten wij nu zien uit te komen. Dat kan. Bij ZAP in Anna Paulowna heb ik een geweldige tijd gehad. Werden in vier jaar tijd twee keer kampioen. Een nieuwe sporthal? Geen probleem. Die bouwden ze zelf. FC Castricum is nog een jonge club. Is nog niet zo ver als ZAP. Ik hoop dat er ook bij FC Castricum mensen opstaan en zeggen: dat is mijn cluppie, daar ga ik energie insteken. Mensen zijn altijd bereid om te assisteren. Maar dat lukt alleen als je duidelijk maakt wat er moet gebeuren. Wat is je taak? Met wie gaan we samenwerken? Hoeveel uur kost dat? Continuïteit is een sleutelwoord.”

    En op zijn lijf geschreven. Rob Kramer stond 14 jaar in het eerste van RKAVIC. Samen met zijn broers Erik en Frank. Eerst als spits, daarna linksachter, 280 wedstrijden. Als docent kreeg hij 25 jaar bij de KNVB met allerlei trainers te maken en was hij medeoprichter van de AZ voetbalschool.  

    De afgelopen twintig jaar bij FC Castricum was hij er altijd. ,,Ik heb alleen een keer drie maanden moeten missen door een voetblessure. Dat was alles. Ik heb het geluk van een goede gezondheid gehad. Maar op een gegeven moment komen de pijntjes, kan je het niet meer voordoen en dan moet je stoppen. Het was een mooie tijd. Ik zal al die gelouterde mensen waarmee ik heb mogen werken nooit vergeten. En natuurlijk het team van 13-1. Daar zijn we op 5-jarige leeftijd mee begonnen. Goede jongens, enthousiaste ouders en begeleiding. Wereldteam.”

    Naast het voetbal stond Rob Kramer een halve eeuw voor de klas. Middelbaar vmbo, altijd examenklassen en eindexamenstress. ,,Dat waren niet de gemakkelijkste kinderen. Gezag was een erkend woord. Een heel verschil met vroeger. Op de training moet je kinderen leren luisteren. Terwijl ze al zoveel prikkels van buiten krijgen. Zoveel mogelijkheden die de kinderen hebben. Ik had vroeger alleen een bal. Leerde op straat voetballen. Als je te veel pingelde, kreeg je een rotschop. Onvergelijkbaar. Ik was zes jaar. Wij voetbalden met proppen papier, elastiek er omheen, dat was de bal. Een echte bal had je niet in de oorlog.”

    Met het ouder worden werd hij milder, leerde meer te relativeren. En vooral: blijf positief. Echt grote verschillen kan hij niet opnoemen. ,,Dat zal je aan mijn vrouw moeten vragen. “

    Bij de viering van het 100-jarig bestaan van Vitesse werd hij tot Coach van de Eeuw gekozen. Was-ie best trots op. Zijn grote voorbeeld? ,,Louis van Gaal. Die man heeft wat. Hij is zo ontzettend verliefd op zichzelf, eigenlijk afgrijselijk. Van Gaal heeft wel een duidelijke visie, is bezeten van het spelletje. Dat waren Guus Hiddink,  Bert van Marwijk en Ronald Koeman trouwens ook. En wat denk je van Arne Slot? Als je een bijeengeraapte ploeg als Feyenoord zo kunt laten presteren aan het eind van een slopend seizoen dan ben je geen verkeerde. Complimenten.”

    Even valt er een stilte. Rob Kramer begraaft zijn hoofd in zijn handen en zegt: ,,Misschien is het wel een goede zaak dat jongere coaches het stokje overnemen?”

    Overzicht carrière Rob Kramer

    1948: wordt als 12-jarige lid van de welpen bij RKAVIC in Amstelveen

    1954 – 1968: speler van RKAVIC 1;

    1968 – 1969: speler van Vitesse 3, haalt trainersdiploma

    1969- 1997: begonnen als jeugdtrainer en later als hoofdtrainer bij Vitesse ‘22. Jeugdtrainer en medeoprichter van de AZ Voetbalschool. In dienst van de KNVB als trainingsdocent. Trainer selectie A-junioren (met o.a. Frank en Ronald de Boer, Phillip Cocu en Wim Jonk). Hoofdtrainer van clubs als HRC, Blauw Wit Amsterdam, SDW en ZAP.

    1997 – 2000: hoofdtrainer Vitesse ‘22

    2000 – 2001: HSV (hoofd jeugdopleiding)

    2002 – heden: FC Castricum (hoofd jeugdopleiding)

    Van onze pr-commisse (mmv Klaas Dekkers)

    Foto: Han de Swart