• Winnaar Julian Laan.


    Afgelopen zaterdag konden de organisatoren van de traditionele "Strandloop met brunch c.q. Familiedag" na afloop van het evenement tevreden terugblikken. Zowel het aantal deelnemers aan de hardloopwedstrijd als aan de strandwandeling was aanmerkelijk hoger geweest dan vorig jaar, waardoor er zelfs een dubbeldeks bus voor het vervoer moest worden ingezet. Tijdens de brunch liep de kantine bomvol en vormde er zich een lange rij voor het zeer uitgebreide buffet met: goed belegde broodjes, erwtensoep met worst, een prima bal gehakt, eieren met spek gebakken door onze kantinebaas Jan Lute zelf, appeltaart, roomsoesjes, het nodige fruit voor de vitamines en verder koffie, thee, melk, verse vruchtensappen.
    Bij de kassa aangekomen bleek er dan ook nog eens sprake van een waar vriendenprijsje, waarin de btw verhoging duidelijk nog niet was verwerkt. Bij vertrek naar het strand van Egmond aan Zee zag ik naast de altijd opdravende vaste kern van onze club tot mijn genoegen ook veel nieuwe jeugdleden met hun ouders. Verder was opvallend de deelname van complete FC Castricum families zoals: de familie Travnicek (Willy met zoon en dochter); familie Slagman (Fred en Willy) en de familie Jobse (met drie broers). Maar de familie Jurrjens spande nadrukkelijk de kroon: met als wandelaars opa Ruud en oma Annemiek vergezeld van zonen Thijs en Maarten met hun kids als deelnemers aan de strandloop.
    Cindy, de vrouw van Maarten, werd zelfs onbedreigd de stralende winnaar bij de vrouwen. Oud eerste-elftalspeler Timo Laan (tegenwoordig jeugdtrainer/leider) finishte als tweede vlak achter zoon Julian, de verrassende winnaar van de wedstrijd.
    Ook onze veteranen weerden zich weer kranig: Louis van Duivenvoorde (derde) maar wel de afgetekende winnaar in de categorie 60+, met een zeer snelle tijd van 31 minuten en 30 seconden en onze oudste bijna 73-jarige veteraan Gijs Schreuder was zelfs 4 minuten sneller dan vorig jaar, mede geholpen door de straffe rugwind. Zijn vrouw Lilian (oud marathoncrack en vorig jaar nog winnaar bij de vrouwen) finishte knap in zijn voetspoor.
    Het verloop van de wedstrijd werd op professionele wijze vastgelegd door onze cineast Peter, zoals vanouds meerijdend in de jeep van chauffeur René de Graaf. Zelf genoot ik van een verfrissende wandeling op het vlakke strand en van een diepzinnig, filosofisch gesprek met Henk en Eri over de toekomst van onze toch wel enigszins verhitte samenleving. Je kunt je dan ook afvragen hoe het toch komt, dat steeds meer jonge mensen uitvallen wegens ernstige "burn-out" klachten. In dit verband begin ik mij ook steeds meer zorgen te maken over mijn veteranengroep. Als voorzitter van onze gezelligheidsvereniging SPELL (Sport Evenementen Lief & Leed) had ik mijn veteranenvrienden voor deze dag uitgenodigd om tijdens de brunch het jaarprogramma van de SPELL door te nemen. Middels twee e-mails met daarin ook nog eens een verwijzing naar de site van FC Castricum dacht ik hen goed geïnformeerd te hebben. Niets bleek minder waar, misschien ook wel mede veroorzaakt door mijn soms wat te bloemrijke taal. In ieder geval resulteerde misinterpretatie van de toegezonden informatie tot misverstanden en een misplaatst verwachtingspatroon bij enkele veteranen: geen speciaal voor de veteranen gedekte tafel; geen uitservering van de brunch; een lange rij voor het buffet; onduidelijkheid over de plaats van de vergadering.

    Voor een aantal veteranen was dit helaas aanleiding om direct rechtsomkeert te maken. Een veteraan die vanwege medische klachten niet te lang in een rij mag staan, had natuurlijk wel een geldig excuus. Hoewel de pas aan zijn knie geopereerde Pieter steunend op twee krukken manhaftig aan het eind van de rij aansloot en geduldig zijn beurt afwachtte.
    Dat veteranen met een lange staat van dienst in "Onderwijsland" liever niet meer lang willen vergaderen, kan ik als oud-docent trouwens ook goed billijken. Maar zoals "elk nadeel altijd zijn voordeel heeft", verliep deze vergadering met slechts vijf aanwezigen in de bestuurskamer dit keer razendsnel. Hierdoor kon ik zelf op tijd naar huis om mijn voetbaltas op te halen voor ons wekelijkse partijtje.

    De gele muntjes verstrekt door het bestuur tijdens de nieuwjaars-receptie werden in "no-time" omgezet in het rijk vloeiende gerstenat, terwijl Willy Travnicek regelmatig met lekkere hapjes langskwam. De kernachtige nieuwjaarstoespraak van onze voorzitter Wim Beukers, ontdaan van alle traditionele goede voornemens, viel bij de veteranen zeer in de smaak..

    N.B.:
    Tijdens onze SPELL vergadering zag iedereen wel de noodzaak in om een communicatie-commissie in te stellen, die in kaart moet brengen hoe onze onderlinge communicatie verbeterd kan worden. Want eens temeer is gebleken dat onze oude veteranen het bombardement aan vaak nutteloze informatie niet meer kunnen behappen, die dagelijks op ons wordt afgevuurd door moderne communicatiemiddelen zoals: e-mails; SMS’jes; apps; facebook; twitter; Iphone e.d.

    Nu blijkt het SMS’en na slechts enkele jaren uit de mode te zijn en moet iedereen "appen". Maar voor hoelang? Welke volgende verandering gaat zich nu weer aandienen?
    Onze "jong-veteraan" Pieter merkte tijdens onze vergadering op, dat bij een volgend SPELL evenement een ouderwets verslag van mijn hand niet meer wenselijk is en dat ik mij terstond dien om te scholen tot "VLOGGER".
    Zijn mijn dagen als columnist van de site van FC Castricum nu ook al definitief geteld?

    Overigens zal het mij niet verbazen als onze kersverse communicatiecommissie met een volgend revolutionair voorstel komt, weliswaar gestoken in een oud jasje:
    Belangrijke informatie over onze activiteiten van de SPELL in de toekomst uitsluitend laten verlopen via een handgeschreven brief, maar wel laten bezorgen door een betrouwbare postbode.
    "De Rechtsbinnen"